02-04-13

30/3 Crêtes de Spa – 55 km, m’n eerste trail

Zaterdag 30 maart heb ik m’n eerste trail lopen, ’s morgens om 5u45 uit bed, ontbeten en me klaargemaakt om rond 6u30 te kunnen vertrekken naar Spa.  Ik kwam rond 8u aan, vlug m’n startnummer ophalen en nadien mezelf omgekleed voor de wedstrijd, het was -3°, dus twijfelde ik wat ik zou aandoen: uiteindelijk gekozen voor een jasje met zakken zodat ik onderweg m’n handschoenen en oorwarmers kon opbergen.

Ik moest nog rap zijn om tijdig aan de start te komen, daar aangekomen zocht ik een plaatsje op ca. 5m van de startlijn. Ik had er zin in, ik hoopte stilletjes om binnen 5uur de finish te bereiken.

De start verliep vlot, na een korte ietwat plattere strook gingen we het bos in, daar zag ik dat er echt nog veel sneeuw lag wat het lopen toch iets moeilijker maakte.  De eerste km’s gingen vlot, een aangenaam tempo, soms al een beetje knokken om de hellingen op te geraken waardoor ik voelde dat de hartslag al sneller omhoog vloog. Gelukkig maakte de afdalingen dat weer goed, maar hier merkte ik dat toch wel wat te kort kwam.

Af en toe ging ik even opzij om andere lopers niet te hinderen die me voorbijsnelden, zij konden pas echt goed snel afdalen. Bij mij was het elke keer met de handrem op om goed te zien waar ik m’n voeten kon zetten en ook wat schrik om te vallen.  Af en toe waren er al wat steile beklimmingen waar ik de grote meute volgde door te wandelen, ik wilde mezelf niet vroegtijdig opblazen.

Na 13km kreeg ik dan m’n eerste tegenslag: tijdens het afdalen sloeg ik m’n r-voet om en kon me nog net overeind houden aan een boom. Ik moest even bekomen en ging even aan de kant zitten. Ondertussen snelden de lopers me voorbij, allemaal vroegen ze of het nog ging en dat de 1ste post over 1.5km was.  Na een paar minuten ging ik voorzichtig terug staan en probeerde wat druk op m’n rechtervoet te zetten. Dit lukte en met kleine stapjes ging ik verder, geleidelijk aan voelde alles wat normaler aan en kon de meute terug volgen.

De 1ste bevoorradingspost liep ik voorbij, hierdoor had ik direct een aantal lopers terug ingehaald. De steilere klimmen wandelde ik, op vals plat liep ik en bij de afdalingen was het telkens goed opletten.  Ondertussen was m’n eindtijd al niet belangrijk meer, alleen heel aankomen zonder verdere kwetsuren en genieten van het traillopen.

Na ongeveer 25km was het weer zover, terug door m’n rechterenkel.  Gelukkig kon ik vrij snel terug starten en was dit weeral een teken om rustiger af te dalen.

Bij de 2de bevoorradingspost even gestopt om een banaan te eten, en vlug terug verder

Na 34km kwamen we met een groep van 20-30man vast te zitten, we waren van het parcours geraakt en het was even zoeken hoe het verder moest (er werd even met de organisatie gebeld om hulp).  Uiteindelijk via een alternatieve route naar de 3de bevoorrading geraakt, daardoor waarschijnlijk 1km te weinig gelopen.

Ik wist dat eens we het 40km punt voorbij waren, het gemakkelijk werd. De zware klimstroken waren gedaan. Eerst volgde een zone van ca2km met een vrij dik sneeuwtapijt, de wind had alles bijeen geblazen en de sporen gingen diep, dus het tempo naar omlaag. Geleidelijk aan was de sneeuw minder diep en geholpen door de afdaling ging de snelheid omhoog. M’n conditie was nog top ( met het vele klimmen had ik gewandeld dus nog veel energie over), daardoor kon ik een aantal lopers achter mij laten en zat ik terug meer in een wedstrijdgevoel.

Na 48km was het terug meer een gevarieerder parcours, klimmen en dalen in de bossen, modder en plassen: dit was meer het terrein dat ik kende. Ondertussen liep ik net voor de 2de dame en dit wilde ik zo houden, maar een paar km verder bij alweer een afdaling ging ik door m’n linkerenkel en had de grootste moeite om overeind te blijven.  Ik moest toch weer een paar minuten bekomen en kon gelukkig genoeg m’n tocht verder zetten, telkens oppassen dat ik m’n voeten hoog genoeg hield om niet weer in problemen te komen.

M’n laatste tegenslag was op nog minder dan de 1km voor de finish, m’n voet bleef hangen achter een stalen houder dat uit de grond stak (goed verscholen tussen de bladeren) en ik lag tegen de grond, ik zag dat naast m’n grote teen er een gat van 2-3cm in m’n schoen zat.

Direct terug rechtgestaan en naar de finish, waar ik blij was dat het avontuur erop zat: 5u49min44sec en met een 37ste plaats van 385 finishers.

Een geslaagd avontuur, zwaar owv de winterse toestanden.  Nu heb ik zelf kunnen ervaren wat een trail is, en dat er toch wel risico’s aan verbonden zijn. Zeker voor herhaling vatbaar maar ik zal meer rekening moeten houden met m’n eigen beperkingen (afdalen op keien/stenen/boomwortels)

12:08 Gepost door Wim | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.