14-11-10

kasterlee 2010

Het beloofde een pittige wedstrijd te worden door de overvloedige regenval van de laatste tijd. Ik vreesde zelfs voor aanpassing van het parcours.

En wat blijkt: het was de naam "de Hel van Kasterlee" waardig (alhoewel dit voor de duatlon geldt die in december plaatsvindt), en het parcours moest aangepast worden door de wateroverlast op verschillende plaatsen.

Natuurlijk veel te veel bagage meegenomen, maar beter teveel dan te weinig: zo had ik voldoende kledij bij om onderweg van loopshirt te wisselen en om me achteraf warm te houden.

Gelukkig was het stortregenen gestopt en hadden bij vertrek enkel last van fijne miezer, dus weg met de extra lagen kledij: gewoon lopen in shirt en short en met propere droge asics.

De start verliep vlot en en de eerste km ging zelfs te hard (15.5km/u), de 2de km was al rustiger maar hier begon al de eerste afwijking van het parcours met een eerste vettige bospaadje, direkt al een natte voet en vuile benen van de voorliggers.

Terug op de gewone weg was het weer mogelijk om wat te recuperen en tempo beter vast te houden, dan kwam het 2de overharde stuk: gewoon voorliggers volgen en hopen niet weg te schuiven in de vetlapperij en voetdopen proberen te vermijden.

Dan terug verharde weg tot de eerste drankpost om daarna weer de vetlapperij te trotseren: je kon wel het gevoel hebben dat je tempoliep maar dit was slechts schijn, de ondergrond remde teveel af.

Dan volgde een 2de wijziging van het parcours, meer verharde weg en een stukje sintelbaan met plassen.

Tot ik zag waar we waren en het bordje van de 8ste km passeer, ik check met m'n garmin en ik zie 7km net verschijnen: dus wist ik al dat de afstand niet zou kloppen, nog hopend dat deze verloren km later wel terug opgenomen zou worden.

Richting km 9 was het weer schuiven geblazen in de modder met af en toe een voetbad.

Dan waren we aan de Ark van Noe waar een zeer kleine aanpassing was in het parcours, maar aan de achterkant moesten we een watertje passeren, alleen was deze nogal fel uit z'n oevers getreden en liep hij zeker 20-30m over onze route, dus met een hogere pas klosten we door het water en waren de voeten weeral lekker afgekoeld, alleen voelden de schoenen nu wel een pak zwaarder aan het klotste het waren achteraf nog na in m'n schoenen.

Een laatste vettige stuk vooraleer we via de straten naar het bosgedeelte gingen.

Het eerste traject was nog vrij normaal tegen andere jaren, het tweede traject was toch behoorlijk zompiger en het 3de traject tot aan de drankpost van 15km was een avontuur te noemen.

Een voordeel, natte voeten had ik al dus soms toch maar gewoon rechtdoor door de plassen.

Dan volgde de Hoge Mauw, dit viel eigelijk ook nogal mee, vermits dit hoger gelegen is waren enkel de lager gelegen gedeeltes vrij drassig. de verschillende steile klimmetjes kon ik zeer goed verteren, het afdalen was zoals altijd toch wel wat uitkijken waar je landde.

Het traject net voor De Mast was ook lichtjes aangepast, maar was niet noemenswaardig zwaar te noemen, behalve het bospad langs De Mast, daar kwamen de zwemvliezen weer goed van pas.

De eerste ronde kon ik afwerken in een dikke 1u25min, maar ik zat met een kleine 1.5km tekort op de teller, dus wist ik dat de totale afstand geen  40km zou bedragen, daardoor was een tijd -3u wel haalbaar.

Alhoewel dit m'n doel was (in normale omstandigheden) was het in de huidige toestand belangrijker om betere positie te behalen, na de eerste ronde zat ik op 20ste positie en ik probeerde richting plaats 15 te komen.

Na de 4de km in de 2de rond zat ik op de 18de plaats, maar verder zou ik niet meer opschuiven. Ik probeerde nog wat tempo te krijgen maar het beetje dat ik won op het verharde gaf ik dubbel en dik terug in het onverharde. Op een gegeven moment was m'n voorligger te ver weg om te 'genieten' van het spoortrekken.

Het bosgedeelte was een echte uidaging zo helemaal alleen, de snelheid ging dan ook drastig naar beneden, je vervalt snel in een tempo dat je automatisch aanneemt wat het parcours toelaat terwijl als je voorliggers hebt je sneller meegzogen wordt om bij te benen.

De laatste 6km gingen daardoor traag, pas de laatste km toen m'n achterligger op 100m genaderd was en ik al in rechte lijn naar de finish liep, kon ik nog versnellen om m'n 18plaats veilig te stellen.

Met opgeheven schouders en het vrouwtje in het zicht kwam ik de finish door. Zij had me onderweg aangemoedigd en was m'n toeverlaat waar nodig.

De tijd van 2h57'53" was van ondergeschikt belang, het belangrijkste was dat ik echt genoten heb van deze wedstrijd:

-de eerste ronde ging vrij vlot en het ploeteren door de smurrie en water in groep was een zalig gevoel.

-de 2de ronde was nog iets meer afzien en meer genieten in je eentje.

-alleen spijtig dat ze toch geen volle 42km konden aaneenbreien  en dat de supporters in de 2de ronde nogal schaars waren, maar zij die er waren gaven van katoen !!

Maar gezien de uitzonderlijke weersomstandigheden ben ik al blij dat alles door kon gaan: dus petje af voor de organisatoren.

21:35 Gepost door Wim | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.