21-04-08

Antwerp Marathon - een PR

De dag begon al op tijd, wekkerke om 6h15, vlug het laatste nog bijeenpakken, flesjes vullen en een boterhammeke eten. Mijn moeder zou me tegen 7uur oppikken (dus 10 min eerder en m'n boterhammen maar hup hup binnengesmeten). Na 3 km terug huiswaarts om de autosleutel thuis af te geven zodat Smurfineke ook nog naar Antwerpen zou geraken.

Om 7h45 waren we dan ter plaatste, efkens rondrijden naar een "geschikte" parkeerplaats zo dicht mogelijk bij de start, het werd dan de kleine parkeerzone aan de kleedruimtes voor de dames. Onze startnummer en T-shirt opgehaald en dan op zoek naar een drinkgelegenheid. Ofwel hebben wij slecht gekeken of anders stond hij ergens verder weg, want wij vonden nix. Dus terug naar de auto, daar onze eigen drank genuttigd en al maar omgekleed. Tegen 9h naar de beweegmobiel om daar Mario, Katrien, Edith en nog enkele andere bloggers tegen te komen.

Om 9h45 naar de start gegaan, oei wat was het daar druk, en de ballon van 2.59 leek zo ver weg.  Met wringen kwam ik in de zone van 3h30, verder ging niet. Dan een klein startschot  (en ik startte m'n GArmin) en geleidelijk aan vertrokken we. De eerste km rustiger gelopen vanwege het inhalen, de 2de km al zeer vlot om zo snel mogelijk richting onze ballon te geraken. Dit ging vrij vlot, ongeveer 20 km achter de ballon bleef ik hangen om niet vast te zitten in de meute. Wat ik al vreesde kwam deels toch uit, de eerste drankpost zorgde toch voor ietwat rommelige toestanden, oppassen om niet tegen anderen op te botsen en zien dat je zelf niet geraakt werd. De meute had z'n werk goed gedaan, door al dat gedoe nam ik ipv water de O2 active, een klein slokje en weg met de fles ( de volgende haltes zou enkel gewoon water m'n drank zijn).

Dan kwam de Konijnenpijp in zicht, lekker naar omlaag laten uitbollen, of toch niet, de meesten maakten gebruik om hun tred te verhogen om tijd in te winnen voor de tragere klimming die zou komen, dus ik ook (zonder me te forceren). Na de tunnel was ik even het noorden kwijt, de gemarkeerde afstand kwam niet meer overeen met wat Garmin me zij (Tunnel?), zeker met enkele dubbele aanduidingen die voor de 10mijl telden. De groep gewoon gevolgd en tevergeefs uitgekeken naar die ballon, nergens meer te zien. Uiteindelijk mezelf teruggevonden en dan me zelf maar gefocust op de tussentijden die ik vooraf op m'n drankbusjes genoteerd had.  14km kwam ik  door net onder het uur door, ik probeerde m'n snelheid iets op te krikken om m'n achterstand (40sec) weg te werken.

Op de Singel, een lang stuk met toch wat wind, en weinig mensen voor mij, manouvreerde ik heel traag naar de lopers voor mij en tegen dat ik aan het Rivierenhof was had ik al enkele achtermij gelaten. Ik passeerde de 21.1km in 1h29 en nog wat seconden en de laatste helft was begonnen. De droomtijd van sub-3uur leek al iets verder weg maar was nog haalbaar. De tocht naar het zuiden leek in mijn voordeel, ik kon m'n "achterstand" tov m'n schema volledig wegwerken, onderweg al velen zien sneuvelen. De hitte eiste z'n slachtoffers (ik trakteerde mezelf bij elke drankpost met een leuke douche) Ikzelf kreeg m'n eerste korte dipje op km 28-29, een kleine terugval van 10 seconden. De volgende km's kon ik dit terug goedmaken.

Maar rond 35km begon ik toch te voelen dat m'n vlotte tempo wat begon tegen te werken: tijden van 4.20-4.30/km. Het einde was niet ver meer en ik probeerde niet toe te geven aan het vermoeide lichaam. M'n voorliggers hadden hetzelfde probleem, want ik liep op gelijk tred.

Mijn doodsteek kwam bij de laatste drankpost, mezelf opfrissen en moed inblazen mochten niet baten, ik moest m'n 2 voorliggers stilletjes aan meer en meer lossen. (rondetijden van 4.42 - 4.48)De 2de vrouw was maar 100m voor me en bleef haar tempo goed houden. De Scheldekaaien (slechts 2 km) was zwaar en de laatste km hoorde ik nog veel gejuich (vrouw n°3 kwam me nog "efkens" voorbijsnellen met haar gevolg). Was het zij of de eindstreep die naderde want de laatste km was weer sneller (4.35/km).

De laatste marteling was dan nog die 195m kasseitjes, niet echt een verademing als de fut eruit is. MAAR de finish lonkte, vlug nog naar't vrouwtje gezwaaid wetende dat ik een sterke wedstrijd gelopen had. Dan nog eens heel enthousiast naar de videocamera m'n overwinning laten zien en de meet was gepasseerd. Gelukkig kwam Christine er snel aan om me omhelzen, we zochten een vrije plaats op een bankje in de zon zodat ik rustig kon bekomen en genieten van de zon. Deze keer was elk straaltje zon welkom.

Resultaat: 

Antwerp marathon 2008 011BRUTTO   3.02.15

NETTO     3.01.42

 Slechts een paar honderd meter achterstand op die 3uur grens !!!

Nadien was het wachten op m'n moeder, efkens de andere bloggers afgewacht en dan vlug naar de start van de 10 mijl.  Ik heb de start gezien en de finish van ons Smurfineke die, ondanks de lastige bruggen en tunnels, haar doel van 2uur wist te bereiken.

Bedankt aan de supporters onderweg, ik kon onderweg Patrick herkennen en nog enkele bloggers.

 

20:31 Gepost door Wim in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

knap Wim, zo'n scherpe tijd op geen al te gemakkelijk parcours met toch wel wat tegenwind en zomerse temperaturen. Die 3 uur-grens is nu echt niet meer ver weg, hoor ! Ben jaloers op je doorzettingsvermogen!

Gepost door: bob | 21-04-08

Mooi Proficiat met je PR Wim. 'k Heb je jammer genoeg niet gezien, maar 'k heb in gedachten gesupporterd! Jullie hebben het allebei schitterend gedaan!

Gepost door: Julie | 21-04-08

Super gelopen !!Zo'n scherpe tijd. Dikke proficiat.

Gepost door: Edith | 21-04-08

Genieten Wim! Gewoon puur genieten!!

Gepost door: Homer | 21-04-08

mooie prestatie en alvast iets nog iets om naar uit te kijken de magische grens van 3h...

Gepost door: wim geerts | 21-04-08

Man man !! waar anderen van dromen ! zet jij neer ...Chapeau Wim , leuk je live eens te zien ! je zag er allesinds goed in form uit !!

Gepost door: Katrien | 21-04-08

Keurig man!! Idd een paar honderd meter van de magische grens af. Een dijk van een marathon gelopen. Proficiat hiermee. En tegelijkertijd ook trots op je vrouw en je moeder natuurlijk. De Kanjers!!!

Gepost door: Tiny | 21-04-08

ken het gevoel Proficiat, Wim, met je poging om de 3 uur te breken. Ik faalde in een gelijkaardige poging in mijn eersteling om onder de vier uur te duiken ( met een BMI van 25,52) 1min en 25 sec te traag (incl. plaspauze ) In Eindhoven jij onder de 3 en ik onder de 4 ! Of heb je al eerder een afspraak met de koningin van de atletieknummers ?

Gepost door: marc devloo | 23-04-08

De commentaren zijn gesloten.