marathon Wim

Iets voor 6uur opgestaan, m’n 5 boterhammetjes met confituur en choco gegeten en iets na 7 vertrokken naar Steenbergen. Om 8 uur kwamen we aan en daar zagen we Frankie Leus. Eerst naar de sporthal voor de startnummer, wat keuvelen met enkele lopers en dan een plaatsje zoeken voor de eigen bevoorrading, ondertussen konden we de 24uur-lopers nog aanmoedigen.

Om 9 uur klonk dan het startschot en konden we onze 6 uurtjes afmalen. Ik wilde zeker niet de fout maken om te snel te lopen de eerste uren, dus toen ik Patrick samen met Marc Papanikitas zag lopen, liet ik hun maar gaan, ik zou m’n eigen tempo volgen. Vanaf de 3^de ronde stopte ik telkens bij m’n bevoorrading om vlug iets te drinken. M’n tempo bleef vrij vlak: de eerste 10 ronden telkens tussen 9’8” en 9’25”.

 Ondertussen voelde het al wat warmer aan zodat ik m’n t-shirt uitdeed en me insmeerde met zonnebrandolie. De 2^de reeks van 10 ronden kon ik min of meer m’n tempo vasthouden. Alles verliep vlot, nergens last van.

Ronde 21 tot 26 ging nog altijd vlot, maar nam ik iets meer tijd bij m’n bevoorrading. Na 24 ronden werd ik voor de eerste keer ingehaald, door Johan Watthy die net de leiding van de wedstrijd had overgenomen. Ondertussen had ik Frankie Leus ook al weten te passeren, alhoewel hij in het begin van de wedstrijd mee aan kop liep.

Ronde 27 was een overgangsronde, m’n singlet ingeruild voor een t-shirt en tijd genomen om me te verfrissen met spons.  Maar na 4.5 uur lopen voelde ik dat  het moeilijker werd, de benen voelden nog wel goed aan maar de vermoeidheid begon parten te spelen. Ronde 28 tot 30 was het verval nog niet zo groot met rondetijden rond de 10min.

Daarna was het aftellen naar het einde, elke ronde was er eentje meer.  Elke ronde stopte ik bij m’n bevoorrading om bij te tanken of even uit te blazen, soms even voortwandelend. Om niet te veel in te boeten beperkte ik het wandelen en probeerde zoveel mogelijk te lopen, hoe traag dan ook.

Ronde 33 was daardoor de traagste, maar gelukkig was het einde in zicht en gingen we maar door, met verstand op nul, een beetje een licht gevoel.

Na 36 ronden en 1200 meter klonk het stopschot. Blij dat het over was, blij dat ik boven de 75km uitkwam en nog nipt een nieuw pr gelopen: 75km 822m.

Een +77km had er nochtans ingezeten, een perfecte 4.5uur,  misschien iets harder moeten knokken het laatste 1.5uur. Als je dan de deelnemers van de 24u bekijkt: chapeau, zij blijven zichzelf meermaals tegenkomen.

Nu 3dagen later kan ik niet klagen over veel pijn in m’n benen, een beetje stijf maar trappen op en af lopen ging heel vlot,  wel had ik een bloedblein op m’n kleinste teen.

Gisteren dan m’n stoute schoenen aangetrokken en me ingeschreven voor de 100km in de NVV, m’n eerste 100km!

Om 6 uur opgestaan, gedoucht en een ontbijt genomen in ons hotel. Nog vlug checken of ik alles bijhad en wat ik zou aandoen en om 7.10u stond ik aan de bus. Deze speciale bus vertrok uiteindelijk pas om 7.30u, maar kwam nog ruimschoots op tijd aan op de parking in Greenwich. Vandaar moest ik nog een hele eind stappen naar de rode vertrekzone.

Helderblauwe lucht, met pas in de late namiddag kans op regen, dus zou lekker weer zijn om te lopen, misschien zelfs al wat te warm.

Er zat niet veel anders op dan te wachten, genieten van het zonnetje en andere lopers bekijken, sommige waren mooi uitgedost.

Om 8.45u stopte ik met het drinken van sportdrank, vlug de tas afgeven, even aanschuiven voor het wc-bezoek.
Om 9u op het grote scherm de elitedames zien vertrekken, dan zelf nog een opwarmingsrondje gelopen en dan rustig naar de startzone gegaan.

Ik mocht in de 1ste startbox vertrekken, maar toen ik daar aankwam leek deze wel heel echt klein, slechts 10m lang, totdat ik doorhad dat er achter de hoek nog een hoop andere lopers stonden, de echte wedstrijdlopers.  Het duurde bijna 2minuten vooraleer ik de startlijn passeerde.  De 1ste km was echt lopen met de handrem op, blijkbaar moesten wij de tragere wedstrijdlopers eerst nog passeren.

Tot km 3 was uit regelmatig zoeken en slalommen om in de snellere groep te komen, af en toe was er geen doorkomen aan, zo afgeladen vol was het veld.  Uiteindelijk had ik toch een plaatsje weten te bemachtigen waarin ik m'n tempo kon vasthouden.

Na 3mijl kwam de blauwe en rode zone samen, eerst nog gescheiden door hekken/linten en later konden we ons mengen,  de 1ste km samen lopen was ook weer wat drummen. Na 5km lag ik perfect op schema.
De bevoorrading was perfect, elke mijl water en elke 5mijl sportdrank dus had ik niets meegenomen.

km 10 en 15 waren nog netjes onder de 20min/5km, alles verliep vlot, regelmatig was er een kleine verschuiving  in de loopgroep maar ik kon zonder probleem zachtjes voorschuiven.

km20 was in 20min11sec, ietsjes trager maar op de afgelegde afstand zat ik nog steeds perfect. Ondertussen om de 2mijl m'n water gepakt, beetje drinken en dan hoofd goed natmaken.

Dan een langzame klim, een bocht naar rechts en daar was de Tower Bridge, afgeladen vol met toeschouwers. Ondertussen was er plaats genoeg tussen de lopers en daardoor kon je genieten van dit schouwspel. En het geeft je echt een kick. Dan was uit uitkijken naar Christine, maar hoe ik ook keek, ik kon ze nergens zien. Wel kon ik nog een bende zien van Spinal Research, het goede doel waarvoor ik liep, en ik zwaaide vrolijk naar hen en een beetje fier, wetende dat ik hun snelste loper was.

Halfweg kwam ik door in 1u24'8", nog steeds perfect op schema, maar met de wind in de rug en de stralende zon  voelde het echt warm aan, dus afkoelen maar met dat water. Km 25 was weer netjes op schema, maar geleidelijk aan kwam toch het verval. Een paar flauwe hellinkjes, gecombineerd met een algemene terugval bij iedereen zorgt ervoor dat je niet direct door hebt dat je aan't vertragen bent.

Maar ik wilde me ook niet opblazen, dus liet ik gewillig het tempo ietsjes zakken maar niet teveel zodat m'n eindtijd niet in het gedrang zou komen.

km 30 was gepasseerd op 2u 8sec , dus nog voldoende op schema. nu kwam het moeilijkere stuk omdat we nu meer tegenwind hadden, ondertussen waren er al wat wolken komen opzetten zodat het toch frisser aanvoelde met een doorweekte shirt. Tanden bijten en doorgaan, en toch ook wel aftellen tot de finish. 

De volgende 5km tot km 35 was slechts in 20min42sec afgelegd, de traagste, maar nu kon ik echt aftellen, eerst Christine proberen te zien in de buurt van de passage van de Tower Bridge en daar proberen voluit door te gaan tot de finish.

Ik heb ze dus weer niet kunnen zien door de enorme massa en gejoel. Daarna volgde een lichte daling waardoor ik m'n snelheid wat kon optrekken en dan doortrekken tot het einde.

Km per km kon ik vele lopers inhalen, sommigen moesten plots naar de kant op slechts een paar km van de finish, enkele moesten verzorgd worden. Zelf liep ik geconcentreerd verder, met een licht gevoel in m'n hoofd, snakkend naar water en suikers en wetende dat je ze slecht kan verdragen op dit moment. Dus voorzichtig wat nemen en kijken of ik de Big Ben al kon zien.

Eindelijk, maar toch nog zo ver weg, elke stap is weer een minder nog te doen.  Na wat een eeuwigheid leek kunnen we eindelijk richting Buckingham Palace, maar ook deze zone lijkt ellendig lang. Ik voel dat ik op m'n tandvlees zit, dan een spandoek met 500m erop, of toch niet want iets later zie ik er een hangen met 600m erop.

Blijven stampen, niet afgeven, nog 385 yards, 200m dan een kort sprintje om toch nog een voorligger te grazen te nemen en het zit erop.

Een nieuw pr   2 uur 50 min 7 sec,  blij en toch ook een beetje balen om die 8 seconden.

Maar het was een hele belevenis, lopen in zo'n massa, zoveel toeschouwers, voor een goed doel, voor de sponsors, maar dat alles dringt pas later druppelsgewijs door.  Maar het smaakt in ieder geval naar meer.

Met 4 weken voor de London marathon, was het BK in Lier een goede oefenwedstrijd.

M’n doelstelling was om zo lang mogelijk tegen 15km/u te lopen en dan zien waar we uitkwamen: dus finishen tussen 2u50 en 2u55.

De Start verliep vlotjes. Na de eerste doortocht aan de atletiekbaan lag ik op 30m achter een grote groep waartussen Frankie Leus en Paul Mertens liepen. Ik besloot om me niet aan te sluiten bij deze groep omdat tempo toch net iets te snel was en ik wilde me niet opblazen.

Na 2km liep ik samen met Bart van Nijlen, en we besloten elkaar te helpen. Ieder deed zijn werk in het koptrekken. Elke km checkte ik m’n rondetijd en moest toen al toegeven dat we meestal net onder de 15km/u liepen. Op de dijken was de wind wel duidelijk voelbaar, anderzijds was dit een welgekome verfrissing want de zon scheen al vrij straf.  Het gedeelte met wind in de rug was dan niet echt sneller omdat het gewoon veel warmer aanvoelde, ik kreeg m’n lichaamswarmte niet zo goed weg, dus elke richtingswijziging was welkom.

De eerste ronde zat er op na ca. 55min. Bij het begin van de 2^de ronde een korte bevoorrading bij Christine en ik had weer genoeg drinken bij voor de 2^de ronde. Hierdoor had ik me even moeten inhouden en zat ik 5m achter Bart. Terug aan het water wilde Bart mij op sleeptouw nemen. Ik had het even moeilijk en hij wilde niet alleen verder. Zo zette hij mij de volgende 3km uit de wind zodat ik maar gewoon moest volgen. Toen was ik weer helemaal terug en kon ik mijn deel ook doen.

21.1 km en 1u25min 40sec,  en blijven knokken om het tempo strak te houden.

Bij de 2^de doorkomst in het centrum merkte ik dat Bart moeite had om te volgen, ook ik moest harder knokken en stilletjes aan zakte mijn tempo.

Nu was het vechten om de laatste ronde nog zo goed mogelijk door te komen. En gaande weg begon ik verschillende lopers in te halen, Frankie Leus, Paul Mertens en vele anderen zouden nog volgen.

Maar ook ik had problemen, zo kreeg ik weer eens last van steken in m’n rechterzij (blijkbaar komt dit ineens opzetten na ca. 2 uur wedstrijdlopen) en moest ik af en toe m’n buikspieren spannen om dit te onderdrukken.  Versnellen zat er niet in of de pijn kwam terug, dus zat er niets anders op om gewoon door te malen en kracht te putten uit de voorliggers die ik toch nog kon inhalen.

De laatste doortocht in ’t centrum en ik zag de staan op 2u 48min..,  een tijd onder de 2u 54min moest lukken. Efkens er nog alles uitpersen wat er nog inzat, alleen leek dat laatste stuk weer iets langer te duren. Maar eens op de piste werd ik toch naar de finish gedragen, ik had maar 1 doel voor ogen en dat was die blauwe boog met in het groot FINISH erop.  Een korte sprint nog en ik was binnen in 2u 53 58!! Dacht ik , totdat toeschouwers me riepen dat het nog 100m verder was. 

Dus even de kluts kwijt en dan maar de officiële finish gedaan  J  2 UUR 54 MIN 10 SEC

OP NAAR LONDON

M'n eerste ultraloop dit jaar was vandaag in Stein. Doelstelling was om ergens tussen 78-80km (4min37-30) te komen.
Dit kon alleen maar als ik niet dezelfde fout zou maken als m'n vorige 6uur lopen: nl. te snel starten.

Christine en Annelies waren met mij mee afgezakt naar Stein, zij zouden zich amuseren met te gaan shoppen in Maasmechelen Village en zouden rond 16 uur terugzijn om me dan het zwaarste stuk mee door te loodsen.

Dit jaar was het parcours ietsjes langer en de start iets voor de "tel"bus. De eerste ronde was ietsjes sneller dan voorzien met rondetijd van 4min28, de 2de ronde aan43min 29.  Ronde 3 en 4 waren exact 3min30 en zo zat het eerste uur er al op. Dit was het zonnigste/warmste deel van de wedstrijd.

Het 2de uur: ronde 5 tot en met 8 varieerde tussen 4min31 en 4min33, elke ronde stopte ik even aan m'n bevoorradingspostje om te drinken.

Het 3de uur: ronde 9 tot en met 12 gingen tussen 4min29 en 4min 39, de tragere rondes waren het gevolg van een plaspauze en een langere pitstop. En zo zat de eerste helft er alweer op, het zwaarste moest nog komen.

Het 4de uur: zo ging ronde 13 en 14 nog redelijk, 4min 34 maar ronde 15 en 16 slechts in 5min door plaspauze en een extra lange pitstop. Ondertussen was het van zwaarbewolkt naar regenachtig gegaan zodat m'n kleren toch wel serieus nat waren. Maar gelukkig duurde deze bui niet te lang.

Ook tijdens het 5de uur nam ik extra lange pitstop pauzes (misschien wel iets te lang?) zodat ronde 17 tot en met 19 slechts tegen 4min49 en 5min 07 afgelegd werden, ondertussen waren de hemelsluizen weer opengegaan en deze keer kwam er toch serieus wat uit. Als je dan weet dat op het fietspad er geen afwatering voorzien was en de strook aan het zwembad en er modderig bijlag, waren we eerder verzopen vuile kiekens. De leute van het lopen was ver te zoeken en de kou begon te komen, m'n loopshirt plakte tegen m'n lijf, schoenen en broek zeiknat en armen die ijskoud aanvoelden.  Ik had wel genoeg reserveshirtjes maar dan zat ik met die nummers dit moesten overgezet worden.

Bij ronde 20 kreeg ik dan weer steun van het thuisfront, na de ronde was de eindtijd 5u1min11sec, dus m'n streefdoel kon ik al niet meer halen. Even doorgelopen tot aan de bevoorrading en daar gestopt met grote twijfel of ik nog wel zou verder lopen, de benen konden nog wel maar aan een rustig tempo, maar de kou en de regen waren m'n grootste vijanden: ik zou nog 1 rondje lopen en dan aan de bus uit de wedstrijd stappen.

Aan m'n eigen drankpost van shirt gewisseld en het natte geval meegenomen omdat daar de nummers erop stonden. Tijdens deze laatste ronde werd m'n nieuwe shirt ook alweer rap nat.

Na 21 ronden dus gestopt, 40min voor einde wedstrijd. dan naar het zwembad gewandeld om daar even te genieten van een warme douche.

Spijtig dat het weer spelbreker was, een pr had er zowiezo ingezeten als ik uitgelopen had. 't zal voor een volgende wedstrijd zijn, met hopelijk droger weer. Ondertussen zal ik zien dat ik een rek heb voor startnummers erop te hangen zodat dat al geen excuus kan zijn.

Vandaag m'n 7 de marathon gelopen dit jaar, en m'n 3de wedstrijd (+42km) deze maand.

Ik had al gehoord dat deze min of meer te vergelijken was met Kasterlee, maar dan veel meer onverhard.

Vandaag mocht ik zelf ondervinden of het parcours zwaar was.

Vrij snel na de start vormde er zich al een kopgroep met Ralf Preibisch en Frankie Leus. Ikzelf liep samen met Gert Mertens en Johan Watthy, samen vormde we de 1ste achtervolgers.  Iets later moest Johan lossen en liep ik samen met Gert. We hielden het tempo netjes onder de 4min17/km en waar het kon liepen we sneller. 

Na 5.5km moesten we tegen de wind opboksen, afwisselen deden we het kopwerk. Ik denk dat we allebei blij waren dat na 3km we de wind niet meer tegen hadden.

Iets na 9km konden we genieten van de harde rugwind zodat we het tempo konden opvoeren, iets later werd ons groepje verder uitgebreid en liepen we zo met z'n vieren.

Km 15 was weer een keerpunt zodat we de wind weer tegen hadden, ondertussen hadden we weer enkele bosstroken, dus de wind was doenbaar, maar het was wel telkens goed uitkijken voor boomwortels om valpartijen te vermijden.

Op km 19 moest ik het groepje lossen, lichte steken in m'n zij verhinderden me om m'n tempo te kunnen vasthouden. Het gat werd groter en groter, zodat ik op mezelf aangewezen was en dit tot de finish.

Halfweg kom ik door op ca 1u29min, nu nog zien dat ik de 2de helft niet te veel moet prijsgeven, wil ik onder de 3 u finishen.

Maar m'n zij verhindert me om het tempo terug op te trekken, de rondetijden gaan nu meer tussen 4.24 - 4.30. Gelukkig zijn er nog genoeg andere lopers (wedstrijd 30K)  voor mij zodat ik toch telkens iemand in het vizier heb.

Maar aan km 27.5 splits onze weg en zit ik weer helemaal alleen. Tot km 30 gaat alles nog goed, zowel het terrein als de wind zijn geen vijanden. Maar dit verandert en het tempo zakt verder, af en toe kan ik in de windvrije zones het tempo terug opkrikken.

Aan km 35, terug wind op kop, begint het te regenen. Ondertussen zit ik terug op de algemene omloop waar de 30K lopers ook terug zijn. Het afzien begint vorm te krijgen, gelukkig draait op km36 de weg en is de wind weg.

Van km 39 tot 41 zijn er meer lossere zandstroken en de strijdkracht om nog te knokken is weg. Gewoon rondmalen is de boodschap.

KM 41, eindelijk terug op de asfalt en we proberen nog een lichte tempoversnelling, ondertussen is het nog harder beginnen regenen.

Dan komt de finish in zicht en zit mijn wedstrijd en het afzien erop:  3 u 5 min 10 sec.  Al met al nog niet zo slecht op dit parcours, zeker als je meer dan de helft van het terrein en voornamelijk het zwaarste gedeelte (laaste 12km) alleen moest knokken.

Na aankomst nog even met Ralf Preibisch gesproken die 2de werd in 2u56min.., en dan zo snel mogelijk naar huis !

Vanaf dit jaar zou de marathon een ander parcours volgen, richting Retie naar het Prinsenpark en dan zuidwaarts richting Geel Ten Aard. Geen gewroet meer in de Hoge Mauw L .

Het was behoorlijk fris, een korte broek, lange kousen, singlet en dun truitje zouden m’n loopoutfit vormen bij vertrek, op km 17 ging dit truitje ook uit.

Bij de start enkele bekenden, Ralf Preibisch en Frankie Leus, zij zijn te snel voor mij.

De start verliep vlot, direct een lekker tempo, af en toe wat afremmen om niet te snel te gaan. De eerste 1.5km was licht heuvelend. Na een dikke 2km m’n hartslagband, die afgezakt was, naar m’n fanclub gegooid. Iets later begon dan de eerste onverharde strook, en ik kreeg gezelschap van m’n dorpsgenoot Benny Keupens. Samen hingen we de kletskous uit, ondertussen niet vergeten tempo te houden.

Aan de drankpost van 10km raakte ik een voorligger die ineens afremde om te kunnen drinken, bijna lag ik op de grond.  Iets later versnel ik een beetje zodat Benny moet afhaken.

Op km 15 een lastige zandstrook, iedereen probeerde een hardere ondergrond te vinden maar dat was niet evident, dus meestal dan toch maar voortploegen door het zware zand.

Km 17 stond m’n fanclub weer te wachten en konden ze m’n truitje opvangen, ondertussen liep ik in 18^de positie. De laatste 2km van de ronde moesten we weer een lichte helling trotseren, zou dit de 2^de helft ook nog zo vlot gaan?

De 2^de ronde was het ineens veel rustiger, minder voorliggers maar voornamelijk minder toeschouwers.

Km 24 kreeg ik even gezelschap van m’n voorligger, die z’n drankflesje had laten vallen. Samen liepen we enkel km’s samen totdat hij ofwel begon te versnellen ofwel ik het tempo niet kon volhouden, ik zou hem nog in m’n vizier houden tot km39.5.

Km 30 kon ik opschuiven naar 17^de positie, 2km verder naar 15^de positie. De lastige zandstrook kon ik redelijk vlot doorsteken, ik was wel blij dat deze nu achter mij lag. De laatste 6 km gaven nauwelijks nog problemen.

Km 39.5 kon ik dan eindelijk m’n haas bijbenen en zelf doortrekken. M’n haas kon nog even mee volgens langs de AA, maar daarna hoorde ik dat hij moest lossen.  Hiervan profiteerde ik en begon m’n eindversnelling in te zetten. Nog even knokken om de lichte helling op te gaan en blijven doorgaan tot het einde en kon zo een eindtijd neerzetten van 2u 58min 21sec netto, daarmee 14^de totaal en 5^de M40.

Blij dat ik toch nog iets onder de 3uur binnenkwam.   Waarschijnlijk had ik nu de 50km nog beter kunnen verteren dan vorige week.

Bij aankomst nog even napraten met andere lopers, dan genieten van m’n Spaghetti  en de Leffe , dan wat warmte opgezocht.

’s Avond nog een wedstrijdje boogschieten met toch nog een score van 327/360 en dan nog de auto naar de garage gebracht voor onderhoud zodat ik nog gezellig naar huis kon fietsen, ca 15km, kortom een sportieve dag.

Het was vroeg opstaan, net voor half 6 uit bed om alles verder klaar te maken en te ontbijten

Om 6u20 vertrok ik, maar de auto was maar amper van de oprit of ik wist dat ik nog iets belangrijks vergeten was: m'n loopschoenen, gelukkig dat ik er op tijd aan dacht.

Op m'n gemakske begon ik m'n rit om net voor 8 uur op de parking aan te komen, ruimschoots op tijd!
M'n startnummer afgehaald, sanitaire stop, omkleden en dan wachten tot het 9uur werd. Net voor de start nog gauw enkele cuplopers gezien en gesproken.

M'n doel was om deze 50km rond te krijgen tussen 3u30min en max. 3u40min, afhankelijk van de fitheid en de toestand van het parcours. Het weer was al in ons voordeel: ideale temperatuur tussen 8 - 12 graden, licht bewolkt overgaand in zonnig herfstweer.

Net na de start merkte ik dat m'n heupgordel met de 4 busjes drinken  voor problemen zouden zorgen, na amper 100-200m was ik al een busje kwijt doordat de rekker de slap was. En telkens ging de gordel omhoog door het gewip van het 3de busje. Dus om de 3 a 500 meter telkens de gordel op z'n plaats zetten, tot vervelens toe.

Ondertussen bleven we lekker doorlopen, genietend van de mooie omgeving. Al snel had ik door dat het een vrij eenzame wedstrijd zou worden. Ik zat blijkbaar vrij dichtbij de kopgroep. Op een gegeven moment hoor ik dat m'n 3de busje viel, dus vlug gestopt om deze terug op te raken zodat ik zeker niet te weinig drank zou hebben. 

Kort daarna sluit ik me aan wij Johan Watthy, samen trotseren we het vals plat, maar na een paar km hoor ik dat hij moet lossen en is het ieder voor zich.

Na 15km heb ik m'n voorligger bijgebeend, maar na 2km moet ook hij lossen. Dan is het mijn beurt om ingehaald te worden door een jongere atleet die er flink de pas in zet. Ik kan hem wel van op een afstand blijven volgen. De laatste 6km van de eerste rond krijgen we plots gezelschap van de 10km lopers. Ineens is het superdruk op het parcours, Gelukkig kan ik me overal netjes tussen wringen zodat ik er niet echt last van ondervindt.

Na bijna 24km zie ik de eerst loper die z'n 2de ronde is begonnen en tot m'n verbazing loop ik dan in 6de positie.

Aan het keerpunt (ik passeer 25km in 1u45min ..sec)  staan een massa mensen die allemaal enthousiast supporteren, geeft een enorme boost.

Zo loop ik de eerste km's tegen 4.05min/km, ondertussen is het even wurmen tegen de stroom in todat de splitsing voorbij zijn en dan is het weer de eenzame loper uithangen.

Tot km 35 gaat alles nog vlot, maar de verschillende stroken vals plat beginnen toch al sporen na te laten, het tempo zakt wat. Na 38km las ik af en toe toch een korte wandelpauze in, vermoeidheid maar vooral knagende pijn in m'n zij beletten me om door te lopen. Ik kan wel telkens vrij snel m'n tempo terug vinden maar de strijd is nog lang. En zo verlies ik beetje bij beetje kostbare tijd/voorsprong.

De laatste korte klim op 1.5km van de finish wordt ik plots ingehaald door Johan Watthy die blijkbaar nog heel fris is. Ik probeer nog aan te pikken maar merk al snel dat hij te snel is. De pijn in m'n zij verbijtend probeer ik het tempo nog wat op te schroeven maar zonder veel succes.

Met een laatste krachtinspanning nog een kleine versnelling de laatste 100m om dan als 7de te mogen finishen in een tijd dan 3u 36 min 53 seconden, en 2e in klasse M40.

Supercontent met deze tijd ga ik vlug naar Johan Watthy om hem te feliciteren, zijn 2de ronde was evensnel als z'n eerste.  Daarna de andere ultralopers ook nog gefelicitteerd zoals Gert Mertens (met nieuw PR) en Ralf Preibisch...