23-04-13

dubbele wedstrijd

Zondag 21/4 zou ik Antwerpen voor het eerst 2 wedstrijden op 1 dag lopen, de marathon ’s morgens en in de namiddag de 10 mijl. De focus lag natuurlijk op de marathon waar ik hoopte een sub 2u50m tijd te halen. De 10 mijl eerder om eens in een drukke masse te lopen, de beide tunnels aan te doen en te genieten van de supporters.

De start van de marathon werd voorafgegaan met een minuut stilte voor de Boston slachtoffers. De start verliep soepel en al snel zat ik op een tempo van 3.56min/km. Na 2km drukte ik m’n Garmin in, denkende dat ik een nieuwe ronde startte, maar had per ongeluk de stop toets gebruikt. Dus liep ik zonder chrono.  De Konijnepijp ging snel, het klimmen vlotte ook goed, toch waren die laatste 200m buiten de tunnel toch vervelend.

Richting de kaaien, zag ik het bordje van 5km, maar ik startte m’n Garmin nog niet terug op,  pas na de eerste bevoorrading toen km 6 begon kon ik terug gebruik maken van m’n machien, en kon ik m’n tempo controleren. Elke 5km dronk ik enkele slokken van de sportdrank en bij de kleinere drankstations een beetje water.  Op de kleine Ring kwam Bart Ysebaert naast me lopen en stelde voor om samen te lopen. Afwisselend speelden we voor haas.  Deze hulp was meer dan welkom, ik had toen een beetje last van lichte steken in m’n zij en ik moest deze echt verbijten om geen tempo te verliezen. Elke km die we passeerde gaf hij onze tussentijd en dat we zelfs iets voor op schema lagen om onder de 2u50 te eindigen. Km10 in 39min06.

Na 13km kregen we gezelschap van een 3de loper, samen bleven we stevig net boven de 15km/u lopen. Na 17 km werden we plots voorbijgesneld door 2 lopers, maar zij bleven hooguit 50m voor ons uit lopen.  We passeerden halfweg na 1u23m19s, dus perfect op schema.

Nu was het enkel nog aftellen, nog 5km: Christine met haar ouders stonden op 26.5km.  Ondertussen had 1 loper voor ons zich laten afzakken in ons groepje en was ik de gangmaker van dienst. De anderen konden niet of hielden zich bewust in.

Km 30 passeerden we na 1u59m, dus nog steeds perfect op schema. In het Rivierenhof kon ik m’n last van gangmaker even afgeven, ondertussen was het tempo gezakt naar net geen 15km/u. Een korte klim over de snelweg en we begonnen met de laatste 6.5km. In de verte zag ik Paul Mertens lopen en wist dat we hem zouden inhalen. Maar net voor het einde van de Singel, net op het moment dat Bart Ysebaert terug overnam was bij mij de veer gesprongen. Ik wilde hem nog volgen maar het lukte niet, ik zat er door. De snelheid zakte naar 14 verder naar 13.5km/u.  Bij Paul ging het ook niet meer zo snel, maar toch wist hij zich te herpakken en kon me terug voorbij gaan. Het echte sloopwerk was begonnen, knokken om niet nog trager te gaan en zo m’n kans op een nieuw PR te verzilveren.  De laatste boog kwam in zicht en dankzij m’n supportersclub kon ik nog een beetje meer gas geven en zo nog een voorligger inhalen om daarna te eindigen in een nieuw PR.

2u 49min 35sec.

Deel 1 was geslaagd, alleen spijtig dat er geen tijdsaanduidingen waren onderweg, enkel deze van halfweg werkte, zo wist ik m’n juiste eindtijd pas nadat deze opgehangen was aan de omheining.

Om het 2de deel te volbrengen, moest ik eerst wat eten en genoeg bijdrinken: een spaghetti bij Giovanni aan de kathedraal met enkele cola’s deden al deugd. Daarna met de tram naar LO om rustig naar de startzone te gaan.  Daar kwamen we nog familie van Christine tegen, Mark en Robin zouden de 10mijl lopen. Ze verschoten wel even toen ik zei dat ik deze ook nog wilde lopen. “even” gaan omkleden en m’n tas weg gebracht (toegangsweg was veel te smal om iedereen daar door te kunnen laten).  Om 3uur onder een stralend zonnetje begaf ik me in de wachtzone, net achter de blauwe zone.  Ik wist niet wat ik kon verwachten, de benen voelden nog goed moe aan, de spirit was al wel wat terug aanwezig. Ik had niet echt een einddoel: ik hoopte tussen 1u15-1u20 maar dacht dat dit toch wa snel zou zijn.

Omstreeks 15.45u kon ik de startlijn passeren en voelde ik pas wat m’n benen waard waren,  lopen ging wel maar snelheid zat er helemaal niet in, ik was al blij dat ik rond de 12km/u kon lopen. Ondertussen was het wel een drukke mierennest, voorbijgestoken worden, zelf anderen voorbijsteken en ondertussen genieten van de aanmoedigingen.

Op de snelweg hadden we meer plaats en kon ik makkelijker zigzaggend voorbijsteken zonder anderen te hinderen. De Kennedytunnel was maar kort maar met zo’n massa en gejoel gaf het wel iets. Even onder de justitie door, een vervelende trambedding en we kwamen op de Singel uit voor ons eerste bevoorrading, alles lag bezaaid onder de bekers.  Vervolgens langs de kaaien naar het Steen, om dan op het eind weg te draaien richting de Meir,   eerst moest er nog een kasseistrook genomen worden, vermits de zijkanten reeds volzet waren was de kasseistrook de enige plaats om voorbij te kunnen steken. 

Bijna hadden we een botsing met een overstekend oudje met wandelkar die blijkbaar geen zin had om 1 uur te wachten om over te steken. De stoet ging langs de Meir, soms was de strook breed , dan weer smal, elke keer een reden om goed uit te kijken waarheen je moest slalommen. Via de Jezusstraat naar de Italielei en naar de Paardenmarkt.  Ondertussen was m’n tempo al aardig opgeschroefd, en kwam het wedstrijdbeest in me los.  Een korte lus aan de Ankerrui en de Lange Pijp moest getrotseerd worden. Hier vloog ik iedereen voorbij in de afdaling, terwijl de meesten smachten naar de finish zat ik weer in m’n lopersroes. De beklimming ging moeilijker naar het einde toe, maar daarna was het terug volop zon en gejoel langs alle kanten.

De laatste rechte lijn naar de finish liep ik m’n eigen tempo gewoon verder, en voordat je het wist was het allemaal achter de rug. Ik was supercontent dat ik nog net onder de 1u13min wist te eindigen, had ik vooraf nooit gedacht.  Misschien had ik me toch echt vooraan in de blauwe zone moeten zetten en vooraf m’n spieren wat moeten loswerken.

Maar het belangrijkste was om de hele wedstrijd tussen alle andere lopers te zitten en te kunnen genieten van de toeschouwers die massaal aanwezig zijn, deed me denken aan de marathon van London vorig jaar waar dit nog veel meer was.

Het was weeral een mooie geslaagde dag.

14:59 Gepost door Wim | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-04-13

30/3 Crêtes de Spa – 55 km, m’n eerste trail

Zaterdag 30 maart heb ik m’n eerste trail lopen, ’s morgens om 5u45 uit bed, ontbeten en me klaargemaakt om rond 6u30 te kunnen vertrekken naar Spa.  Ik kwam rond 8u aan, vlug m’n startnummer ophalen en nadien mezelf omgekleed voor de wedstrijd, het was -3°, dus twijfelde ik wat ik zou aandoen: uiteindelijk gekozen voor een jasje met zakken zodat ik onderweg m’n handschoenen en oorwarmers kon opbergen.

Ik moest nog rap zijn om tijdig aan de start te komen, daar aangekomen zocht ik een plaatsje op ca. 5m van de startlijn. Ik had er zin in, ik hoopte stilletjes om binnen 5uur de finish te bereiken.

De start verliep vlot, na een korte ietwat plattere strook gingen we het bos in, daar zag ik dat er echt nog veel sneeuw lag wat het lopen toch iets moeilijker maakte.  De eerste km’s gingen vlot, een aangenaam tempo, soms al een beetje knokken om de hellingen op te geraken waardoor ik voelde dat de hartslag al sneller omhoog vloog. Gelukkig maakte de afdalingen dat weer goed, maar hier merkte ik dat toch wel wat te kort kwam.

Af en toe ging ik even opzij om andere lopers niet te hinderen die me voorbijsnelden, zij konden pas echt goed snel afdalen. Bij mij was het elke keer met de handrem op om goed te zien waar ik m’n voeten kon zetten en ook wat schrik om te vallen.  Af en toe waren er al wat steile beklimmingen waar ik de grote meute volgde door te wandelen, ik wilde mezelf niet vroegtijdig opblazen.

Na 13km kreeg ik dan m’n eerste tegenslag: tijdens het afdalen sloeg ik m’n r-voet om en kon me nog net overeind houden aan een boom. Ik moest even bekomen en ging even aan de kant zitten. Ondertussen snelden de lopers me voorbij, allemaal vroegen ze of het nog ging en dat de 1ste post over 1.5km was.  Na een paar minuten ging ik voorzichtig terug staan en probeerde wat druk op m’n rechtervoet te zetten. Dit lukte en met kleine stapjes ging ik verder, geleidelijk aan voelde alles wat normaler aan en kon de meute terug volgen.

De 1ste bevoorradingspost liep ik voorbij, hierdoor had ik direct een aantal lopers terug ingehaald. De steilere klimmen wandelde ik, op vals plat liep ik en bij de afdalingen was het telkens goed opletten.  Ondertussen was m’n eindtijd al niet belangrijk meer, alleen heel aankomen zonder verdere kwetsuren en genieten van het traillopen.

Na ongeveer 25km was het weer zover, terug door m’n rechterenkel.  Gelukkig kon ik vrij snel terug starten en was dit weeral een teken om rustiger af te dalen.

Bij de 2de bevoorradingspost even gestopt om een banaan te eten, en vlug terug verder

Na 34km kwamen we met een groep van 20-30man vast te zitten, we waren van het parcours geraakt en het was even zoeken hoe het verder moest (er werd even met de organisatie gebeld om hulp).  Uiteindelijk via een alternatieve route naar de 3de bevoorrading geraakt, daardoor waarschijnlijk 1km te weinig gelopen.

Ik wist dat eens we het 40km punt voorbij waren, het gemakkelijk werd. De zware klimstroken waren gedaan. Eerst volgde een zone van ca2km met een vrij dik sneeuwtapijt, de wind had alles bijeen geblazen en de sporen gingen diep, dus het tempo naar omlaag. Geleidelijk aan was de sneeuw minder diep en geholpen door de afdaling ging de snelheid omhoog. M’n conditie was nog top ( met het vele klimmen had ik gewandeld dus nog veel energie over), daardoor kon ik een aantal lopers achter mij laten en zat ik terug meer in een wedstrijdgevoel.

Na 48km was het terug meer een gevarieerder parcours, klimmen en dalen in de bossen, modder en plassen: dit was meer het terrein dat ik kende. Ondertussen liep ik net voor de 2de dame en dit wilde ik zo houden, maar een paar km verder bij alweer een afdaling ging ik door m’n linkerenkel en had de grootste moeite om overeind te blijven.  Ik moest toch weer een paar minuten bekomen en kon gelukkig genoeg m’n tocht verder zetten, telkens oppassen dat ik m’n voeten hoog genoeg hield om niet weer in problemen te komen.

M’n laatste tegenslag was op nog minder dan de 1km voor de finish, m’n voet bleef hangen achter een stalen houder dat uit de grond stak (goed verscholen tussen de bladeren) en ik lag tegen de grond, ik zag dat naast m’n grote teen er een gat van 2-3cm in m’n schoen zat.

Direct terug rechtgestaan en naar de finish, waar ik blij was dat het avontuur erop zat: 5u49min44sec en met een 37ste plaats van 385 finishers.

Een geslaagd avontuur, zwaar owv de winterse toestanden.  Nu heb ik zelf kunnen ervaren wat een trail is, en dat er toch wel risico’s aan verbonden zijn. Zeker voor herhaling vatbaar maar ik zal meer rekening moeten houden met m’n eigen beperkingen (afdalen op keien/stenen/boomwortels)

12:08 Gepost door Wim | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-06-12

De Nacht van West Vlaanderen

22 juni 2012, een dagje verlof genomen om nog wat extra uit te rusten en alles klaar te maken voor m’n eerste 100km.

Iets na 16 uur kwam Geert Stynen en Robin de Bie me thuis oppikken, om dan in Antwerpen lekker in de file te staan, tijd genoeg om over van alles en nog wat te babbelen. Hij raadde me m’n  doelstelling te veranderen in gewoon uit lopen en traag te lopen zodat de finish positief kon ervaren worden.

Omstreeks 18uur 20 was de auto geparkeerd en konden we onze startnummers ophalen en m’n persoonlijke drank afgeven. Toch wel wat zenuwachtig, beetje twijfelen of alles wel goed zou verlopen: m’n verkoudheid van de laatste dagen zorgde dat ik me niet echt optimaal voelde.

Christine zou thuis rond 20uur vertrekken en me met de fiets begeleiden na 42km, dus liefde is samen de nacht doorbrengen fietsend/lopend.

Tot de start nog met enkele andere atleten gesproken om de tijd vlug te laten passeren. Even met Patrick Vandebeek overlegt welk tempo we zouden lopen om toch zeker binnen de 9 uur binnen te zijn, we zouden starten aan max. 12,5km/u.

20 uur, het startschot klonk en Patrick en ik kwamen rustig in beweging, ons een beetje verstopt tussen de marathonlopers. De eerste 10km gingen vlot, soms wat inhouden om niet te rap te gaan, en ondertussen maar keuvelen (misschien vervelend voor de marathonlopers die al hun energie nodig hadden om vooruit te komen).

Iets voor Lichtervelde voelde ik dat m’n darmen begonnen op te spelen, dus op zoek naar een wc-container die ik maar niet vond. Ondertussen hadden we de café’s van Lichtervelde ook al achter ons, dus hopen dat ik onderweg wat afgeschermde bosjes kon vinden. Helaas, allemaal teveel siertuin, en het was nog altijd zonnig…  Ondertussen liepen we samen met de eerste vrouw van de marathon en was Patrick de tempomaker, ikzelf moest dringend wat kwijt.

Torhout centrum kwam in zicht en daar maakte ik weer dezelfe fout, ik liep gewoon door.

Uiteindelijk dan de “in den Gouden Osse” binnengestapt en met een goed gevoel kon ik daarna de wedstrijd terug hervatten. Nu moest ik alleen op pad, m’n loopmakker zat immers minstens 1km verder. De eerste 4 km gingen nog vlot, zonder harder dan 12.5km/u te lopen en ik kon telkens doorschuiven tussen de marathonlopers.

Maar m’n 2de doortocht in Lichtervelde verliep moeizaam, steken in m’n zij en middenrif zorgde ervoor dat m’n tempo moest zakken, zelfs onder de 12km/u, en het was vechten tegen deze zeurende pijn (dit zou zo blijven tot de finish eindelijk bereikt werd).

Hersenloos liep ik maar door, hopend dat dit naar gevoel vlug zou overgaan. Ondertussen was het al donker geworden en kwam ik voor de 2de keer in Torhout aan.

Het marathonpunt passeerde ik in 3u33min, en het lastigste gedeelte moest nog beginnen.  200 meter verder ineens een bekend gezicht op de fiets en ik was blij voor deze support.

Tussen 44 km en 70km was het zwaar. De benen voelden nog goed maar de rest was minder: de wreef van m’n linkervoet gaf pijnscheuten (de veters toch wat losser gemaakt), de steken in m’n zij en middenrif waren nog steeds van de partij en het moraal ging hierdoor toch wel naar beneden.  Ik liep van drankpost tot halverwege de volgende drankpost, en daar wandelde ik , nam tijd om de drinken en wat kleinigheid te eten. Soms was het wandelen wel veel te lang, maar de eindtijd interesseerde me al lang niet meer. Ik zou toch proberen, ondanks alles, de eindmeet te halen!

Gelukkig kon ik elke keer weer opnieuw lopen, eerst heel stroef met stijve passen maar al vlug ging dit vlotter.

Wanneer ik nog 3 rondjes moest lopen, zag ik het weer zitten, probeerde de wandelpauzes zo kort mogelijk te houden. Ondertussen hadden Johan, Nid, Gert me al gepasseerd en zouden me nogmaals dubbelen. Net voordat m’n voorlaatste ronde ten einde was passeerde Patrick me en ik riep hem nog na om te genieten van de finish vermits hij z’n doel bereikt had.

De laatste ronde liep ik sneller, nam weinig pauze om te drinken om niet te veel tijd te verliezen. Anderhalve km voor de finish nog een laatste pauze om dan nog in “speed”tempo de finish te halen, zodoende werd deze km nog de snelste van heel de wedstrijd.

Spijtig dat het volk aan de finish al serieus uitgedund was, maar desondanks kon ik toch nog genieten van m’n aankomst met een tijd van  9 uur 43min 13 sec.

Verrassend genoeg waren de benen enkel moe door de laatste versnelling. De lage intensiteit hebben ervoor gezorgd dat ik amper stijve spieren of gevoelige gewrichten had. Dus ongewild de raad van Geert toch opgevolgd J.

Ondanks de fysieke problemen was het een hele ervaring, dus volgend jaar zeker terug een 100km wedstrijd, hopelijk terug in Torhout.

Om 9.15 uur dan 2 uurtjes geslapen,  in de namiddag nog eens een uurtje en we waren weer “fit” om naar een trouwfeest in Teuven te gaan om dan  ’s nachts om 2.45 uur weer in bed te duiken. Zondag was het dan zombiedag…

14:47 Gepost door Wim | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-05-12

6UUR STEENBERGEN

Iets voor 6uur opgestaan, m’n 5 boterhammetjes met confituur en choco gegeten en iets na 7 vertrokken naar Steenbergen. Om 8 uur kwamen we aan en daar zagen we Frankie Leus. Eerst naar de sporthal voor de startnummer, wat keuvelen met enkele lopers en dan een plaatsje zoeken voor de eigen bevoorrading, ondertussen konden we de 24uur-lopers nog aanmoedigen.

Om 9 uur klonk dan het startschot en konden we onze 6 uurtjes afmalen. Ik wilde zeker niet de fout maken om te snel te lopen de eerste uren, dus toen ik Patrick samen met Marc Papanikitas zag lopen, liet ik hun maar gaan, ik zou m’n eigen tempo volgen. Vanaf de 3de ronde stopte ik telkens bij m’n bevoorrading om vlug iets te drinken. M’n tempo bleef vrij vlak: de eerste 10 ronden telkens tussen 9’8” en 9’25”.

 Ondertussen voelde het al wat warmer aan zodat ik m’n t-shirt uitdeed en me insmeerde met zonnebrandolie. De 2de reeks van 10 ronden kon ik min of meer m’n tempo vasthouden. Alles verliep vlot, nergens last van.

Ronde 21 tot 26 ging nog altijd vlot, maar nam ik iets meer tijd bij m’n bevoorrading. Na 24 ronden werd ik voor de eerste keer ingehaald, door Johan Watthy die net de leiding van de wedstrijd had overgenomen. Ondertussen had ik Frankie Leus ook al weten te passeren, alhoewel hij in het begin van de wedstrijd mee aan kop liep.

Ronde 27 was een overgangsronde, m’n singlet ingeruild voor een t-shirt en tijd genomen om me te verfrissen met spons.  Maar na 4.5 uur lopen voelde ik dat  het moeilijker werd, de benen voelden nog wel goed aan maar de vermoeidheid begon parten te spelen. Ronde 28 tot 30 was het verval nog niet zo groot met rondetijden rond de 10min.

Daarna was het aftellen naar het einde, elke ronde was er eentje meer.  Elke ronde stopte ik bij m’n bevoorrading om bij te tanken of even uit te blazen, soms even voortwandelend. Om niet te veel in te boeten beperkte ik het wandelen en probeerde zoveel mogelijk te lopen, hoe traag dan ook.

Ronde 33 was daardoor de traagste, maar gelukkig was het einde in zicht en gingen we maar door, met verstand op nul, een beetje een licht gevoel.

Na 36 ronden en 1200 meter klonk het stopschot. Blij dat het over was, blij dat ik boven de 75km uitkwam en nog nipt een nieuw pr gelopen: 75km 822m.

Een +77km had er nochtans ingezeten, een perfecte 4.5uur,  misschien iets harder moeten knokken het laatste 1.5uur. Als je dan de deelnemers van de 24u bekijkt: chapeau, zij blijven zichzelf meermaals tegenkomen.

Nu 3dagen later kan ik niet klagen over veel pijn in m’n benen, een beetje stijf maar trappen op en af lopen ging heel vlot,  wel had ik een bloedblein op m’n kleinste teen.

Gisteren dan m’n stoute schoenen aangetrokken en me ingeschreven voor de 100km in de NVV, m’n eerste 100km!

09:46 Gepost door Wim | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-04-12

Marathon London

Om 6 uur opgestaan, gedoucht en een ontbijt genomen in ons hotel. Nog vlug checken of ik alles bijhad en wat ik zou aandoen en om 7.10u stond ik aan de bus. Deze speciale bus vertrok uiteindelijk pas om 7.30u, maar kwam nog ruimschoots op tijd aan op de parking in Greenwich. Vandaar moest ik nog een hele eind stappen naar de rode vertrekzone.

Helderblauwe lucht, met pas in de late namiddag kans op regen, dus zou lekker weer zijn om te lopen, misschien zelfs al wat te warm.

Er zat niet veel anders op dan te wachten, genieten van het zonnetje en andere lopers bekijken, sommige waren mooi uitgedost.

Om 8.45u stopte ik met het drinken van sportdrank, vlug de tas afgeven, even aanschuiven voor het wc-bezoek.
Om 9u op het grote scherm de elitedames zien vertrekken, dan zelf nog een opwarmingsrondje gelopen en dan rustig naar de startzone gegaan.

Ik mocht in de 1ste startbox vertrekken, maar toen ik daar aankwam leek deze wel heel echt klein, slechts 10m lang, totdat ik doorhad dat er achter de hoek nog een hoop andere lopers stonden, de echte wedstrijdlopers.  Het duurde bijna 2minuten vooraleer ik de startlijn passeerde.  De 1ste km was echt lopen met de handrem op, blijkbaar moesten wij de tragere wedstrijdlopers eerst nog passeren.

Tot km 3 was uit regelmatig zoeken en slalommen om in de snellere groep te komen, af en toe was er geen doorkomen aan, zo afgeladen vol was het veld.  Uiteindelijk had ik toch een plaatsje weten te bemachtigen waarin ik m'n tempo kon vasthouden.

Na 3mijl kwam de blauwe en rode zone samen, eerst nog gescheiden door hekken/linten en later konden we ons mengen,  de 1ste km samen lopen was ook weer wat drummen. Na 5km lag ik perfect op schema.
De bevoorrading was perfect, elke mijl water en elke 5mijl sportdrank dus had ik niets meegenomen.

km 10 en 15 waren nog netjes onder de 20min/5km, alles verliep vlot, regelmatig was er een kleine verschuiving  in de loopgroep maar ik kon zonder probleem zachtjes voorschuiven.

km20 was in 20min11sec, ietsjes trager maar op de afgelegde afstand zat ik nog steeds perfect. Ondertussen om de 2mijl m'n water gepakt, beetje drinken en dan hoofd goed natmaken.

Dan een langzame klim, een bocht naar rechts en daar was de Tower Bridge, afgeladen vol met toeschouwers. Ondertussen was er plaats genoeg tussen de lopers en daardoor kon je genieten van dit schouwspel. En het geeft je echt een kick. Dan was uit uitkijken naar Christine, maar hoe ik ook keek, ik kon ze nergens zien. Wel kon ik nog een bende zien van Spinal Research, het goede doel waarvoor ik liep, en ik zwaaide vrolijk naar hen en een beetje fier, wetende dat ik hun snelste loper was.

Halfweg kwam ik door in 1u24'8", nog steeds perfect op schema, maar met de wind in de rug en de stralende zon  voelde het echt warm aan, dus afkoelen maar met dat water. Km 25 was weer netjes op schema, maar geleidelijk aan kwam toch het verval. Een paar flauwe hellinkjes, gecombineerd met een algemene terugval bij iedereen zorgt ervoor dat je niet direct door hebt dat je aan't vertragen bent.

Maar ik wilde me ook niet opblazen, dus liet ik gewillig het tempo ietsjes zakken maar niet teveel zodat m'n eindtijd niet in het gedrang zou komen.

km 30 was gepasseerd op 2u 8sec , dus nog voldoende op schema. nu kwam het moeilijkere stuk omdat we nu meer tegenwind hadden, ondertussen waren er al wat wolken komen opzetten zodat het toch frisser aanvoelde met een doorweekte shirt. Tanden bijten en doorgaan, en toch ook wel aftellen tot de finish. 

De volgende 5km tot km 35 was slechts in 20min42sec afgelegd, de traagste, maar nu kon ik echt aftellen, eerst Christine proberen te zien in de buurt van de passage van de Tower Bridge en daar proberen voluit door te gaan tot de finish.

Ik heb ze dus weer niet kunnen zien door de enorme massa en gejoel. Daarna volgde een lichte daling waardoor ik m'n snelheid wat kon optrekken en dan doortrekken tot het einde.

Km per km kon ik vele lopers inhalen, sommigen moesten plots naar de kant op slechts een paar km van de finish, enkele moesten verzorgd worden. Zelf liep ik geconcentreerd verder, met een licht gevoel in m'n hoofd, snakkend naar water en suikers en wetende dat je ze slecht kan verdragen op dit moment. Dus voorzichtig wat nemen en kijken of ik de Big Ben al kon zien.

Eindelijk, maar toch nog zo ver weg, elke stap is weer een minder nog te doen.  Na wat een eeuwigheid leek kunnen we eindelijk richting Buckingham Palace, maar ook deze zone lijkt ellendig lang. Ik voel dat ik op m'n tandvlees zit, dan een spandoek met 500m erop, of toch niet want iets later zie ik er een hangen met 600m erop.

Blijven stampen, niet afgeven, nog 385 yards, 200m dan een kort sprintje om toch nog een voorligger te grazen te nemen en het zit erop.

Een nieuw pr   2 uur 50 min 7 sec,  blij en toch ook een beetje balen om die 8 seconden.

Maar het was een hele belevenis, lopen in zo'n massa, zoveel toeschouwers, voor een goed doel, voor de sponsors, maar dat alles dringt pas later druppelsgewijs door.  Maar het smaakt in ieder geval naar meer.


participant

name Driesen, Wim (BEL)
START TIME 09:45:00
 

finish details

place (M/W) 515
place (ag) 109
place (overall) 525
finish time 02:50:07

splits

Split time diff min/km km/h
5K 00:19:47 19:47 03:58 15.17
10K 00:39:44 19:57 04:00 15.05
15K 00:59:38 19:54 03:59 15.06
20K 01:19:49 20:11 04:03 14.87
HALF 01:24:08 04:19 03:57 15.23
25K 01:39:46 15:38 04:01 14.98
30K 02:00:08 20:22 04:05 14.72
35K 02:20:50 20:42 04:09 14.50
40K 02:41:17 20:27 04:06 14.67
finish time 02:50:07 08:50 04:02 14.91

22:30 Gepost door Wim | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-03-12

BK LIER

Met 4 weken voor de London marathon, was het BK in Lier een goede oefenwedstrijd.

M’n doelstelling was om zo lang mogelijk tegen 15km/u te lopen en dan zien waar we uitkwamen: dus finishen tussen 2u50 en 2u55.

 

De Start verliep vlotjes. Na de eerste doortocht aan de atletiekbaan lag ik op 30m achter een grote groep waartussen Frankie Leus en Paul Mertens liepen. Ik besloot om me niet aan te sluiten bij deze groep omdat tempo toch net iets te snel was en ik wilde me niet opblazen.

 

Na 2km liep ik samen met Bart van Nijlen, en we besloten elkaar te helpen. Ieder deed zijn werk in het koptrekken. Elke km checkte ik m’n rondetijd en moest toen al toegeven dat we meestal net onder de 15km/u liepen. Op de dijken was de wind wel duidelijk voelbaar, anderzijds was dit een welgekome verfrissing want de zon scheen al vrij straf.  Het gedeelte met wind in de rug was dan niet echt sneller omdat het gewoon veel warmer aanvoelde, ik kreeg m’n lichaamswarmte niet zo goed weg, dus elke richtingswijziging was welkom.

 

De eerste ronde zat er op na ca. 55min. Bij het begin van de 2de ronde een korte bevoorrading bij Christine en ik had weer genoeg drinken bij voor de 2de ronde. Hierdoor had ik me even moeten inhouden en zat ik 5m achter Bart. Terug aan het water wilde Bart mij op sleeptouw nemen. Ik had het even moeilijk en hij wilde niet alleen verder. Zo zette hij mij de volgende 3km uit de wind zodat ik maar gewoon moest volgen. Toen was ik weer helemaal terug en kon ik mijn deel ook doen.

 

21.1 km en 1u25min 40sec,  en blijven knokken om het tempo strak te houden.

 

Bij de 2de doorkomst in het centrum merkte ik dat Bart moeite had om te volgen, ook ik moest harder knokken en stilletjes aan zakte mijn tempo.

Nu was het vechten om de laatste ronde nog zo goed mogelijk door te komen. En gaande weg begon ik verschillende lopers in te halen, Frankie Leus, Paul Mertens en vele anderen zouden nog volgen.

 

Maar ook ik had problemen, zo kreeg ik weer eens last van steken in m’n rechterzij (blijkbaar komt dit ineens opzetten na ca. 2 uur wedstrijdlopen) en moest ik af en toe m’n buikspieren spannen om dit te onderdrukken.  Versnellen zat er niet in of de pijn kwam terug, dus zat er niets anders op om gewoon door te malen en kracht te putten uit de voorliggers die ik toch nog kon inhalen.

 

De laatste doortocht in ’t centrum en ik zag de staan op 2u 48min..,  een tijd onder de 2u 54min moest lukken. Efkens er nog alles uitpersen wat er nog inzat, alleen leek dat laatste stuk weer iets langer te duren. Maar eens op de piste werd ik toch naar de finish gedragen, ik had maar 1 doel voor ogen en dat was die blauwe boog met in het groot FINISH erop.  Een korte sprint nog en ik was binnen in 2u 53 58!! Dacht ik , totdat toeschouwers me riepen dat het nog 100m verder was. 

 

Dus even de kluts kwijt en dan maar de officiële finish gedaan  J  2 UUR 54 MIN 10 SEC

 

OP NAAR LONDON

13:10 Gepost door Wim | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-03-12

6 uur stein 2012

M'n eerste ultraloop dit jaar was vandaag in Stein. Doelstelling was om ergens tussen 78-80km (4min37-30) te komen.
Dit kon alleen maar als ik niet dezelfde fout zou maken als m'n vorige 6uur lopen: nl. te snel starten.

Christine en Annelies waren met mij mee afgezakt naar Stein, zij zouden zich amuseren met te gaan shoppen in Maasmechelen Village en zouden rond 16 uur terugzijn om me dan het zwaarste stuk mee door te loodsen.

Dit jaar was het parcours ietsjes langer en de start iets voor de "tel"bus. De eerste ronde was ietsjes sneller dan voorzien met rondetijd van 4min28, de 2de ronde aan43min 29.  Ronde 3 en 4 waren exact 3min30 en zo zat het eerste uur er al op. Dit was het zonnigste/warmste deel van de wedstrijd.

Het 2de uur: ronde 5 tot en met 8 varieerde tussen 4min31 en 4min33, elke ronde stopte ik even aan m'n bevoorradingspostje om te drinken.

Het 3de uur: ronde 9 tot en met 12 gingen tussen 4min29 en 4min 39, de tragere rondes waren het gevolg van een plaspauze en een langere pitstop. En zo zat de eerste helft er alweer op, het zwaarste moest nog komen.

Het 4de uur: zo ging ronde 13 en 14 nog redelijk, 4min 34 maar ronde 15 en 16 slechts in 5min door plaspauze en een extra lange pitstop. Ondertussen was het van zwaarbewolkt naar regenachtig gegaan zodat m'n kleren toch wel serieus nat waren. Maar gelukkig duurde deze bui niet te lang.

Ook tijdens het 5de uur nam ik extra lange pitstop pauzes (misschien wel iets te lang?) zodat ronde 17 tot en met 19 slechts tegen 4min49 en 5min 07 afgelegd werden, ondertussen waren de hemelsluizen weer opengegaan en deze keer kwam er toch serieus wat uit. Als je dan weet dat op het fietspad er geen afwatering voorzien was en de strook aan het zwembad en er modderig bijlag, waren we eerder verzopen vuile kiekens. De leute van het lopen was ver te zoeken en de kou begon te komen, m'n loopshirt plakte tegen m'n lijf, schoenen en broek zeiknat en armen die ijskoud aanvoelden.  Ik had wel genoeg reserveshirtjes maar dan zat ik met die nummers dit moesten overgezet worden.

Bij ronde 20 kreeg ik dan weer steun van het thuisfront, na de ronde was de eindtijd 5u1min11sec, dus m'n streefdoel kon ik al niet meer halen. Even doorgelopen tot aan de bevoorrading en daar gestopt met grote twijfel of ik nog wel zou verder lopen, de benen konden nog wel maar aan een rustig tempo, maar de kou en de regen waren m'n grootste vijanden: ik zou nog 1 rondje lopen en dan aan de bus uit de wedstrijd stappen.

Aan m'n eigen drankpost van shirt gewisseld en het natte geval meegenomen omdat daar de nummers erop stonden. Tijdens deze laatste ronde werd m'n nieuwe shirt ook alweer rap nat.

Na 21 ronden dus gestopt, 40min voor einde wedstrijd. dan naar het zwembad gewandeld om daar even te genieten van een warme douche.

Spijtig dat het weer spelbreker was, een pr had er zowiezo ingezeten als ik uitgelopen had. 't zal voor een volgende wedstrijd zijn, met hopelijk droger weer. Ondertussen zal ik zien dat ik een rek heb voor startnummers erop te hangen zodat dat al geen excuus kan zijn.

22:05 Gepost door Wim | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende